Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/2402 K.2019/8342

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Sanık hakkında fuhuş ve şantaj suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Suç tarihinden önce sanığın, tanışıp arkadaş olduğu yirmi üç yaşındaki katılanla rızasıyla cinsel ilişkiye girmesinin ardından ...... isimli kişiyle para karşılığı ilişkiye girmesini istediği katılanın olumsuz yanıt vermesi üzerine elinde kendisi tarafından çekilen mesajlar ile görüntü kayıtları bulunduğunu ve......'le ilişkiye girmediği takdirde bunları ailesine göndereceğini söyleyerek şantajda bulunduğu ve bu suretle fuhuş suçunu tehditle işlediği belirtilmiş ise de bahsi geçen mesaj ile görüntü kayıtlarının temin edilememesi,

savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın şantaj suçunu işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde şantaj eyleminin fuhuş suçunun tehdit unsuru içinde kaldığından bahisle bu suçtan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve fuhuş suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 227/2. maddesi ile belirlenen temel cezanın ise koşulları oluşmadığı halde suçun tehditle işlendiği gerekçesiyle aynı Kanunun 227/4. maddesi ile arttırılması suretiyle fazla tayini,