Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/2509 K.2018/1293

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Olay tarihinde beş yaşı içerisinde olup sadece kovuşturma evresinde dinlenen mağdurenin yaşı itibariyle eylemin niteliğini açıkça ifade edememesi, soruşturma evresinde Düzce Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 29.12.2011 tarihli raporda, mağdurenin fiziksel muayenesinde cinsel istismara maruz kalması halinde saptanması beklenen bulguların saptanmadığının, fiilin organ ya da sair cisim sokulmak suretiyle meydana getirilmemiş olduğunun belirtilmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun,

mağdureye yönelik cinsel istismar eylemini parmak sokmak suretiyle gerçekleştirdiği hususunda cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği ve mevcut haliyle eylemin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu anlaşıldığından,

hükümden sonra yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlarda değişiklik yapan 6545 ve 6763 sayılı Kanunlarla getirilen düzenlemeler de gözetilip belirlenecek lehe kanuna göre mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,