Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/3523 K.2018/3301

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm tarihinin gerekçeli karar başlığında 14.05.2013 yerine 13.05.2013 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa uygun kabule göre sanığın, suç tarihinde okula gitmekte olan mağdureyi yanına çağırıp anne ve babasını tanıdığını söyledikten sonra bulundukları yerdeki eski bir eve götürmek istediği, mağdurenin korkup kaçmak istediği sırada kolundan tutup yaklaşık 5-6 metre kadar zorla çektiği, direncini kırmak için mağdurenin boğazına bıçak dayadığı ve bu sırada olay yerindeki binada ikamet etmekte olan tanık Seher'in durumu görüp bağırması üzerine olay yerinden kaçtığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mevcut haliyle teşebbüs aşamasında kalan eylemin cinsel amaçla gerçekleştirildiği hususunda da delil bulunmadığı gözetilerek sanığın 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-a.f, 35. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,