Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/3797 K.2015/11475

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Katılanlar H... ve N... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yokluklarında verilen hükümlerin 27.12.2011 tarihinde tebliğ edilmesinin ardından Katılanlar H... ve N... vekilinin anılan hükümleri 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinin birinci fıkrasında öngörülen ve tebliğden başlayan bir haftalık süreden sonra 24.01.2012 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, kanuni süresinden sonra yapılan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemine gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL'ye

kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup buna göre mahkemece sanık İbrahim hakkında tehdit suçundan tayin edilen 600 TL adli para cezası miktar itibariyle kesin olması nedeniyle hükmün temyizi kabil olmadığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının sanık İ... hakkında tehdit suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin O Yer Cumhuriyet Savcısının sanıklar haklarında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: