Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/3909 K.2018/7714

İlk derece mahkemesince verilen hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme ilişkin olarak; mağdurenin aşamalardaki çelişkili anlatımları ile yazılı beyanlarına, sanık savunmalarına ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın mağdureyi rızası dışında asansöre bindirdiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Basit cinsel saldırı suçundan yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, mağdurenin kovuşturma evresinde 12.04.2011 ve 04.10.2011 tarihlerinde verdiği dilekçelerle şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulduktan sonra neticesine göre 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,