Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/468 K.2018/1715

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına ve mahkemece de itibar edilen mağdurenin istikrarlı ve samimi beyanlarına göre suç tarihinde sanığın, mağdureyi hakkında müsnet suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanık ...'la birlikte zorla araca bindirip kaçırmasının ardından olayı görenler tarafından polise haber verilmesi üzerine aracın polislerce durdurularak mağdurenin serbest kaldığı anlaşıldığından, mevcut haliyle olayda cebir kullanılmasından dolayı sanığın eyleminin TCK'nın 109/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Kanunun 109/1. maddesi ile hüküm kurulması,

Sanığın adli sicil kaydına esas teşkil eden ve 28.11.2007 tarihinde kesinleştiği anlaşılan 1 yıl 15 gün hapis cezası mahkûmiyetine ilişkin Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2007 gün ve 2007/130 Esas, 2007/643 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması yerine Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin suç tarihinden sonra 11.01.2011 günü kesinleşen 2010/357 Esas, 2010/857 sayılı Kararıyla verilen 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasına ilişkin ilamı tekerrüre esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 324/4. maddesinde yer alan, ''Devlete ait yargılama giderlerinin 21.07.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir.'' hükmü gereğince yargılama gideri olan 18,13 TL'nın sanıklar ... ile ...'tan eşit olarak tahsiline karar verilmesi karşısında bu miktardan ...'in payına düşen 9,65 TL'lık yargılama giderinin devlet hazinesine yüklenmesine karar verilmesi yerine sanıktan tahsiline hükmedilmesi,

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,