Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/4778 K.2018/5112

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında cinsel taciz suçundan doğrudan tayin edilen 1.500 TL adli para cezasının miktar itibariyle kesin olması nedeniyle temyizi mümkün bulunmadığından, anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında müştekiyi müteaddit kere arayarak cinsel ilişki teklifinde bulunduğunun anlaşılması karşısında eylemlerinin bütün halinde zincirleme biçimde cinsel taciz suçunu oluşturduğu, kişilerin huzur ve sükunu bozma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,