Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/485 K.2015/6518

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuk hakkında 04.09.2008 tarihli iddianame ile dava konusu edilen kasten yaralama suçundan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla zamanaşımı süresince bu hususta karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Tüm dosya içeriğinden, mağdurenin eylemden yaklaşık iki ay sonra düşük doğum yapması üzerine ailesi tarafından olayın öğrenilmesinin ardından, mağdure ile suça sürüklenen çocuğun ailelerinin anlaşması üzerine nişanlandıkları fakat sonradan ortaya çıkan anlaşmazlıklar neticesinde mağdurenin suça sürüklenen çocuğun, iradesi dışında ırzına geçtiği iddiasıyla şikâyette bulunduğu ve suça sürüklenen çocuğun eylemini mağdurenin içtiği koladan sonra kendinden geçmesinden faydalanarak gerçekleştirdiğine dair soyut beyanlar dışında dosyada delil bulunmadığı anlaşıldığından,

mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 104. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu, söz konusu suçun takibinin şikayete bağlı olup mağdurenin 29.07.2007 günü Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığında vekil huzurunda alınan beyanında şikâyetinden vazgeçtiğini açıkça belirttiği, bu nedenle açılan kamu davasının TCK'nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,