Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/4955 K.2015/10839

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

30.08.2009 günü beş yaşındaki mağdure B...'un yanında kendi yaşıtları olan diğer mağdurlar H... ile A...'le birlikte oyun oynadıkları sırada bisikletle yanlarına gelen sanığın köpek yavrusu göstereceğini söyleyerek dere kenarına götürdüğü mağdurları alıkoyup B...'un ağzına cinsel organını soktuğundan bahisle müsnet suçlardan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, olay günü ihbar üzerine olay yerine gelen polis ekibince şüphe üzerine yakalanan sanığın bir gün sonra çıkartıldığı Cumhuriyet Başsavcılığında usul ve yasaya aykırı olarak yaptırılan teşhis işlemi sırasında gösterildiği mağdure B...'un önce teşhis edemeyip sanığın dışarı çıkartılıp,

bir takım ısrarlı ikazlardan sonra sanığa tekrar baktırılarak sorulması üzerine teşhis ettiği, sanığın diğer iki mağdur tarafından da teşhis edilmesi üzerine açılan kamu davasına bakan mahkemece görülen lüzum üzerine 25.10.2010 tarihinde kanun ve usule uygun olarak yapılan teşhis işleminde ise B... ile H...'nın kendilerine yönelik eylemde bulunan kişinin, aralarında sanığın da bulunduğu altı kişilik grup içerisinde olmadığını söylemeleri, A...'in ise anılan gruptan sanık dışında ilgisiz başka bir kişiyi teşhis etmesi, sanığın tüm aşamalarda ısrarla müsnet suçlamaları kabul etmemesi, olayın başkaca tanığının bulunmaması,

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesinin 26.02.2010 günlü raporunda sanık ve mağdurların kıyafetleri ile B...'a ait ağız sürüntü numunesi ve sanığın kan örneğinin incelenmesi neticesinde; mağdurların kıyafetleri üzerinde sanığa ve sanığa ait kıyafetlerde ise mağdurlara ait DNA profili bulunmadığı gibi B...'un ağız sürüntüsünde de sanığın DNA profiline rastlanılmadığının bildirilmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçları işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdurlar vekilleri ile sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.11.2015 tarihinde üyeler M... K... ile B... Ş...'in karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mağdure B...'un olayı annesine anlatmasından sonra olay yerine çağrılan polis ekibine mağdure ve arkadaşlarının sanığın eşkali ve giysileri hakkında verdikleri bilgilere göre sanığın dere kenarında yakalandığı, başkaca da eşkale uyan bir şahsın o civarda olmadığı, polis arabasına konan sanığı gören mağdure ve arkadaşları kendilerini hile ile dere kenarına götürüp B...'a karşı eylemi gerçekleştiren şahsın bu olduğunu belirtip korkarak kaçmaları, Cumhuriyet Savcılığında sanığın tekrar teşhis etmeleri, dikkate alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediği kanaatine varılmakla mahkûmiyet kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyoruz.