Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/4993 K.2015/8948

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yargılama aşamalarında, olay günü mağdureyi evde bulunan torunu.. ile mağdurenin arkadaşı ...'in dans müziğiyle oynadıkları sırada mağdure....'yi aralarına almamaları, oynatmamaları nedeniyle kendisinin .. ile mağdur olmaması için ellerinden tutup 30-35 saniye kadar oynadığı, vücudunun herhangi bir yerine dokunmadığı, ayrıca torununa ait akülü arabaya ...'yi bindirdiği ve bu esnada mağdurenin omuzlarından ittirdiğine ilişkin savunması, dinlenen tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin olmaması,

mağdureye ait ...Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinin 17.04.2012 tarihli raporunda, karşı cinsle olan iletişime göndermeler olan kartları yanlış yorumladığı ve gündelik hayatta da bu tür yanlış yorumlamalar yapabileceğinin düşünüldüğünün ve yine Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 25.12.2013 tarihli raporunda, mağdurenin vermiş olduğu ve vereceği ifadelere ancak ana hatları ile ve diğer delillerle desteklendiği takdirde itibar edilebileceğinin belirtilmesi karşısında tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın müsnet suçtan mahkûmiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından,

müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,