Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/5432 K.2018/6630

: (Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230, 289/g ve 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi,

ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiiliyle bunun hukuki nitelendirmesinin belirtilerek delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği ve hükmün CMK'nın 230. maddesine uygun şekilde gerekçe içermemesinin CMUK'nın 308/7. maddesinde kesin hukuka aykırılık hali olarak düzenlendiği gözetilmeden sanığın, mağdureyi ne şekilde yanında tuttuğu hususu tartışılıp açıklanmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın suç tarihinde on beş yaşından küçük olup yaşı itibariyle rızasının hukuki geçerliliği bulunmayan mağdureyi inceleme dışı sanıklarla birlikte yanlarında tutma şeklinde gerçekleşen eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan hüküm kurulması,

Sanığın eyleminin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu kabul edildiği halde TCK'nın 234/3. maddesi yerine aynı Kanunun 106/1. maddesi ile uygulama yapılması,

Sanığın adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde hakkında hapis cezalarında uygulama yeri bulunan tekerrür hükümlerinin tatbik edilmesi,