Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/5685 K.2019/10054

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafisinin temyiz dilekçesi içeriğinden suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik temyizinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, incelemenin suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği,

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup buna göre mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yaralama suçundan doğrudan tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün miktar itibarıyla CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olması ve sanık müdafisinin temyizinin suç vasfına yönelik olmaması nedeniyle vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca

REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... haklarında çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Suça sürüklenen çocukların üzerine atılı çocuğun basit cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinde hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle kabul edilen yeni cezanın üst sınırı itibarıyla davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5395 sayılı Kanunun 26/2. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,