KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2015/5765 E., 2019/10395 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya incelendi. Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanığa isnat edilen suça dair ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu unsurların ve bu suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün delillerle soruşturma ve kovuşturmalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz incelemesini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,
fiilin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanıklar ... ile ... haklarında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Olayın intikal şekli ve zamanı, savunma, mağdurenin aşamalarda değişen çelişkili beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeter, savunmanın aksine her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2015/5765, K. 2019/10395, 26 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama