Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/6286 K.2018/7268

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği,

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup buna göre mahkemece sanık hakkında katılan ...'e yönelik cinsel taciz suçundan doğrudan tayin edilen 1.500 TL adli para cezasına ilişkin hükmün miktarı itibarıyla kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Olay günü aracında oturmakta olan sanığın, yan taraftan geçmekte olan yaşı küçük mağdure Dilruba ile mağdur ...'ye cinsel organını göstermesi eyleminde adı geçen mağdurun kanuni temsilcisinin şikayetçi olmaması karşısında bu mağdura yönelik eylem sebebiyle düşme kararı verilmemesi ve Dilruba'ya yönelik eylemin ise cinsel taciz suçunu oluşturması nedeniyle 6545 sayılı Kanunla cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlarda yapılan değişiklikler de nazara alınıp belirlenecek lehe Kanuna göre mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,