Sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyetine, sanıklar....,..... katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan mahkumiyetlerine, sanıklar ....,..... haklarında sanıklar ....,..... 'a ve sanıklar....,...... haklarında ise sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.
Katılan sanık ... ile sanıklar ....,.... haklarında kasten yaralama suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesi gereğince itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve itiraz merciince de bu hususta mahallinde karar verildiği anlaşıldığından, anılan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince Reddiyle, incelemenin sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kasten yaralama ve sanıklar ....,..... haklarında kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığa isnat edilen suçun sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşılmakla, katılan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık ... hakkında sanık ...’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Oluşa uygun kabule göre sanığın işlediği kasten yaralama suçunun 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 86/3-e. maddelerinde düzenlenen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen on iki yıllık asli ve ilave dava zaman aşımı süresine tabi bulunduğu ve suç tarihi olan 03.08.2006'dan inceleme gününe kadar bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık ... hakkında bu suçtan görülen kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zaman aşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,
Sanık ... hakkında katılan mağdure.... ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve sanıklar....,..... haklarında katılan sanık ...’a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık ...’in, olay günü on bir yaşındaki katılan mağdure...’nın çalıştığı işyerine geldikten sonra göğüslerini tutup, kıyafet üzerinden kendi cinsel organına dokundurması şeklindeki eyleminin ani ve kesintili şekilde gerçekleşip süreklilik arz etmemesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunlarla cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda yapılan düzenlemeler de gözetilip, belirlenecek lehe kanuna göre mahkumiyeti yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,
Katılan mağdure...’nın cinsel istismara maruz kaldığını öğrenen babası...’ın, bir süre sonra akrabası olan mağdur ...’la birlikte pazar yerinde tezgahı bulunan sanık ...’in yanına gelerek tartışıp vurmaları üzerine başlayan ve ...’in kardeşleri olan diğer sanıklar ... ile ...’in de katılımıyla devam eden kavgada ...’un, yanındakilerin iştiraki olmaksızın bıçakla yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı Numan’ı, diğer sanıklar ... ile ...’in de adiyen darp ettiklerinin kovuşturma evresinde alınan Numan ve...’ın beyanları, Numan’da tek bıçak yarası olduğuna dair Adli Tıp 2. İhtisas Kurulunun 19.10.2011,
30.07.2012 tarihli raporları ile tüm dosya içeriğinden anlaşıldığı, mevcut haliyle sanıklar ..., ... ile ... arasında fikir ve eylem birliğinin bulunmadığı ve ...'le ...’in ani gelişen, kendilerine saldırı olayına karşılık vermek suretiyle kavgaya dahil olmaları nedeniyle ...’un eylemine iştirakten sorumlu tutulmayıp, sadece kendi eylemlerinden sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,
Kanuna aykırı, katılan mağdure... vekili ile katılan sanık ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.