Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/653 K.2018/516

mahkûmiyet, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kovuşturma evresindeki 22.02.2013 tarihli duruşmada ifadesi alınan reşit mağdurenin sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik müdafiin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre, suç tarihinde evli olan sanık ile mağdurenin geçimsizlik nedeniyle tartıştıkları sırada sanığın evden gitmesini söylediği mağdurenin olumsuz cevap vermesi üzerine iterek dışarı çıkarttığı ve mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 232/1. maddesinde izah edilen eşe karşı kötü muamele suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulması,

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,