Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/69 K.2017/6326

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.12.2017 tarihinde üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 11.12.2017 gün ve 2015/69 Esas, 2017/6326 Karar sayılı ilamında sayın daire çoğunluğu ise ihtilafımız sanık hakkındaki suçun nitelendirilmesine ve sübutuna ilişkindir. Nüfus aile kayıt tablosundan müştekinin öz babası olduğu anlaşılan sanık ile annesi arasında mağdurenin 16 yaşında olduğu 1999 yılında anlaşmazlıklar bulunduğu ve sanığın eşi Serap'ın müşterek haneyi terk edip kardeşlerinin yanına gittiği,

Mağdurenin annesinin evi terk etmesinden sonra 1 hafta kadar süreyle küçük kardeşi ile birlikte babası sanık aynı evde kalmaya başladıkları, müşteki ile evde yalnız kaldıkları anlarda sanığın kızına yönelik olarak vücuduna dokunmak ve okşamak şekilde başlayan cinsel davranışlarının giderek cinsel ilişkiye zorlama düzeyine çıktığı, akabinde mağdurenin rızası dışında zorla cinsel ilişkide bulunduğu,

bir süre sonra mağdure ve kardeşinin de sanığın yanından ayrıldıkları, boşanma olayından sonra ise annesi ve kardeşleri ile birlikte ayrı bir eve çıkmalarının ardından sanığın eşi ile barışıp yeniden evlenerek Ekim 2009 ayı içerisinde tekrar müşterek haneye geldiği, yine müşteki ile yalnız kaldıkları zamanlarda mağdureye yönelik cinsel istismarlarına devam ettiği, müşteki anlatımlarına göre rızası olmaksızın normal yoldan ve livata suretiyle cinsel ilişkide bulunduğu, mağdurenin başına gelen bu olayları kimseye anlatmaması yönünde de tehditlerini sürdürdüğü,

tüm bu hususlara dayanamayan mağdurenin sonunda evi terk edip sığındığı teyzelerine olanları anlatması üzerine olayın polis merkezine intikal ettiği, cinsel saldırı yönünden aldırılan adli raporda hymende kaideye varan eski çentik izlerinin tespit edildiği, tanık anlatımları ile olayın gelişimindeki uygunluk, mağdurenin babası olan sanığa iftira atmasını gerektirecek boyutta husumetinin olmadığı,

halende sanıkla beraber aynı yerde korkması sebebiyle kalmadığı aile içinde meydana gelen somut olayların mağdure tarafından uzunca bir süre bu şekilde gizlenmiş olmasının suç vasfına göre toplumsal yapı gereğince olağanlığı, ayrıca mağdurenin istikrarlı anlatımlarına göre sanığın isnad edilen suçu işlediği gözetilerek, mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği ve bu sebeplerle anılan kararın bozulması düşüncesiyle sayın daire çoğunluğunun kararına muhalifim.