KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2015/6945 E., 2016/175 K.·Tebliğnamedeki
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Düşünce
- Düzeltilerek onama
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında gözüken ilamlarda mahkûmiyet hükmü bulunmayıp akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine karar verildiği gözetilmeden koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,
Kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde yer alan TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılmasına ve ayrıca hüküm fıkrasına "Katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2015/6945, K. 2016/175, 13 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama