Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/7803 K.2019/7696

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, TCK'nın 62/1. maddesinin tatbikinin, aynı maddenin ikinci fıkrasındaki ölçütlere göre belirlenmesi gerektiği halde; geçmişte adli sicil kaydı bulunmayan ve aşamalarda pişmanlığını beyan ederek ve suçunu ikrar eden sanık hakkında yetersiz gerekçeyle anılan maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi,

Mahkemece duruşmada dinlenilmelerine karar verilen bir kısım tanıklarla ilgili olarak sonradan verilecek ara kararla dinlenilmelerinden vazgeçilmesi halinde 5271 sayılı CMK'nın 211/1-a, 215, 217. maddeleri gereğince tanıkların soruşturma evresinde alınan ifadeleri okunarak bu hususta sanık veya müdafisinin beyanlarının alınması gerektiği gözetilmeden ve bu hususta ara karar alınmayıp, önceki beyanlarıda okunmaksızın ilgili tanıkların soruşturma ifadelerine dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,