Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/7967 K.2016/344

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;Tüm dosya kapsamından, suça sürüklenen çocuğun mağdureye karşı ilk eylemini Mart 2006 tarihinde ve ikinci eylemini ise bundan 5-6 ay sonra gerçekleştirmesi karşısında, ikinci eylem tarihinde onsekiz yaşını doldurduğu anlaşıldığından hakkında TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

İlk eylem tarihinde onbeş yaşını doldurmayan mağdureye karşı eylemini zorla gerçekleştiren suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 103/4. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,