Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/8209 K.2016/959

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, sanığa atılı suçtan tayin edilen 2400 TL adli para cezasının miktarı itibariyle kesin olması nedeniyle hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiin anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın nitelikli cinsel saldırı eylemini silahla işlemesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 102/3-d maddesi uyarınca cezada arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması sonucunda eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.