Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/8372 K.2019/12247

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın yeğeni olan mağdurenin 13.10.2009 tarihli savcılık beyanı, duruşma ifadesinde hazır bulunan bilirkişinin düzenlediği raporda, öz amcası sanıkla aynı evde oturması ve sürekli sanığı görmesinin, mağdurenin yönlendirme ve baskı altında olabileceği izlenimi yarattığı, geçen süreç içerisinde evde bulunanların mağdureyi psikolojik baskı altına alıp, vicdanen rahatsız hissettirerek kendisini suçlu hissetmesine neden olmaları ihtimalinin de yüksek olduğu yönünde bilgi verilmesi,

İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığının 26.05.2010 günlü raporunda, baba ile yapılan görüşmede babanın, amcaya karşı korumacı bir tavır izlediğinin, amcanın bir kez mağdurenin üstünü soyarken bağırması üzerine olayın sonlandığının ifade edildiğinin belirtilmesi, mağdurenin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundaki muayenesinde aile içi cinsel istismardan sonra çocukların baskı altında kaldığından bahsetmesi,

olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin rehberlik öğretmeni olan tanık ...’in beyanları, tanığın tanzim ettiği görüşme tutanağı ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın müsnet suçtan mahkumiyeti yerine mağdurenin duruşmadaki sanığı cezadan kurtarmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,