Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/9623 K.2016/1632

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddede, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen 3.000 TL (3.000 TL dâhil) adlî para cezasına ilişkin hükümlere yönelik temyiz yoluna başvurulamayacağının belirtilmesi karşısında, sanık hakkında kasten yaralama suçundan doğrudan verilen 3.000 TL adli para cezası hükmünün 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından,

sanık müdafiin bu hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen eşe karşı nitelikli cinsel saldırı suçunun 5237 sayılı TCK'nın 102/2-ikinci cümle uyarınca takibinin şikayete bağlı olduğu ve sanığın eşi olan katılanın hükümden sonra 23.10.2015 tarihli hakim havalesi bulunan dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini belirttiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilerek mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,