Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/984 K.2018/633

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesinin unsuru olarak kabul edilmesi gereken kasten yaralama suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesine göre, itirazı kâbil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve CMK'nın 264. maddesi gereğince sanık ile müdafiin anılan hükme ilişkin temyiz istemleri itiraz kabul edilerek bu hususta mahallinde merciince karar verilmesi gerektiğinden, incelemenin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.