Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/9911 K.2019/12649

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;sanığa isnat edilen suçun sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşılmakla, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda mağdureyi birden fazla cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kıldığı gerekçe bölümünde kabul edilerek müsnet suçun zincirleme şekilde işlenmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinin tatbik edileceği belirtilmesine rağmen gerekçeli kararda anılan maddenin uygulanmaması suretiyle kabul ile hüküm arasında karışıklığa sebebiyet verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında atılı suçtan dolayı 5237 sayılı TCK’nın 109/1-3. maddeleri ile belirlenen 2 yıl hapis cezasının aynı Kanunun 109/5. maddesi ile 1/2 oranında artırılması gerekirken yazılı şekilde 1/4 oranında artırılması sonucunda 2 yıl 6 ay yerine 3 yıl 9 ay hapis cezasına hükmedilmesi,