Sanıklar ... ile ...'ün reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davalarının düşmesine, sanıklar ... ile Hasan'ın aralarında resmi evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yapma ve yaptırma suçundan mahkumiyetleri ile sanık ...'ün aynı suçtan beraatine, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin reddine
İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi.
6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının her aşamada ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu, Bakanlık vekili tarafından sunulan temyiz istemli dilekçede de açıkça katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince katılan sıfatı bulunmaması nedeniyle Bakanlık vekilinin temyiz isteminin reddine dair verilen Ek kararın kaldırılmasının ardından 6284 sayılı Kanunun 20/2. maddesi de gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının katılan ve vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Sanıklar ... ile Hasan'ın üzerlerine atılı aralarında resmi evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yapma ve sanıklar ... ile ...'ün üzerlerine atılı reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarının zamanaşımı süresi yönünden lehe olup 765 sayılı TCK'nın 237/3, 237/4 ve 416/son. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırları itibariyle aynı Kanunun 102/4, 104/2. maddeleri gereğince yedi yıl altı aylık asli ilave zamanaşımına tabi olduğu ve suç tarihi ile hüküm tarihi arasında bu sürelerin gerçekleştiği gözetilerek kamu davalarının düşmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kanuna aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısı ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar haklarında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.