Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/11034 K.2017/54

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: İddianamede 09.03.2009 tarihinde meydana geldiği iddia edilen olaya ilişkin olarak tehdit suçundan açılan kamu davasında zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Suç tarihinde mağdure ... ile beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olan oğlu mağdur ...'nin, evine gittikleri sanık ile ailesiyle bir süre oturduktan sonra alkollü olan sanığın ...'den dayısı ile evlenmesini, onu istemediği takdirde kendisiyle evlenmesini istediği ve teklifini kabul etmeyen ... ile 'nin gitmek istemeleri üzerine tüfeğini doğrultup "giderseniz sizi vururum" diyerek gitmelerine engel olduğu,

daha sonra ...'nin bir bahane uydurup geri dönme sözü vermek suretiyle evden ayrılmasının ardından geride kalan 'nin bir süre daha evinde kaldığı sanığın bu arada şahsına zarar vermediği ...'nin herhangi bir engelle karşılaşmadan evden ayrıldığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından,

mevcut hyle olayda sanığın, ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cinsel amaçla işleyip işlemediği hususunda şüphe bulunması nedeniyle TCK'nın 109/5. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı ve ...'nin evden ayrılmasına rağmen sanığın, mağdur ...'yi evinde tutmaya devam etmesi nedeniyle iki ayrı suç oluştuğunun kabulünde zorunluluk bulunduğu,

gözetilerek ...'ye yönelik eylemi nedeniyle TCK'nın 109/2, 109/3-a. ve ...'ye yönelik olarakta aynı Kanunun 109/2, 109/3-a-f, 110. maddeleri uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde TCK'nın 109/2, 109/3a-3f, 109/5, 43/1-2. maddeleri gereğince mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cinsel amaçla işlediği hususunda bir delil bulunmadığı halde hakkında TCK'nın 109/5. maddesinin uygulanması,

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,