Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/11178 K.2020/39

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gereğince tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanunun 21. maddesi gereğince tebligat yapılmasının zorunlu olduğu nazara alınarak yapılan dosya incelemesinde, yokluklarında verilen gerekçeli hükümle ilgili sanık ile katılan ...'in yargılamada bildirdiği son adreslerine çıkarılacak tebligatların bila tebliğ iade edilmesinin ardından kayıtlarda görünen mernis adreslerine bu hususta şerh düşülerek gönderilip,

mahallinde yapılacak araştırmada adresten geçici olarak ayrıldıklarının tespiti veya tebellüğden imtina etmeleri halinde Tebligat Kanununun 21/1, adreste hiç oturmadıklarının veya adresten sürekli olarak ayrıldıklarının belirlenmesi halinde ise anılan Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği gerekirken,

sanığın beyan adresinde belirtilen kapı numarasının yanlış yazılması suretiyle çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi üzerine Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemindeki (UYAP) eski mernis adresine çıkarılan şerhsiz tebligatın Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmesi ve katılanın beyan adresine çıkarılan tebligatın ise mernis şerhi olmamasına rağmen Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi karşısında, söz konusu tebligatların usulsüz olduğu anlaşıldığından,