Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/11296 K.2021/777

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin soruşturma evresindeki ifadesinden farklı olarak duruşma anlatımında olay anında sanığın üzerine abandığını belirtmesi, savunma, tanık ifadesi ile tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın, olay gecesi girdiği evde kardeşiyle birlikte uyumakta olan on dört yaşındaki mağdureye karşı cebir ve tehdit kullanarak nitelikli cinsel istismarda bulunmaya teşebbüs ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle mağdurenin kıyafeti üzerinden cinsel bölgelerini okşaması şeklinde gerçekleşen eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK’nın 103/1. maddesi gereğince mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 103/2-4, 35 maddeleri ile hüküm kurulması,