Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/11472 K.2017/3438

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa isnat edilen ırza geçme suçunun zamanaşımı süresi yönünden lehe olup 5237 sayılı TCK'nın 103/2-4 maddelerinde düzenlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturup anılan maddede öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 66/1-c, 67/4. maddelerinde belirlenen 20 yıllık asli dava zamanaşımına tâbi olduğu,

ancak suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde onbeş-onsekiz yaş grubunda olması nedeniyle aynı Kanunun 66/2. maddesi uyarınca bu sürenin 2/3'ü olan 13 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin geçerli olacağı ve zamanaşımını kesen son işlem olan mahkeme sorgu tarihi 03.02.2000'den, karar tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından,

mahkemece 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde suça sürüklenen çocuğun beraatine hükmedilmesi kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanıklar ... ile Oruç haklarında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Mağdure ... aşamalardaki istikrarlı beyanları, inceleme dışı mağdure-sanık ...'nun soruşturma evresinde mağdurenin beyanlarını doğrulayan anlatımları, Haseki Hastanesi ile Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulundan alınan raporlar ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların üzerlerine atılı ırza geçme suçunu işledikleri gözetilerek mahkumiyetlerine karar verilmesi yerine delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek beraatlerine hükmedilmesi,