KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2016/11512 E., 2017/1560 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mart 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Mahkemece yapılan yargılama sırasında Bakanlığa 06.05.2016 günlü tebligatla duruşma günü tebliğ edildiği halde, vekilin kovuşturma evresinde davaya katılma talebinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 234 ve devamı maddeleri uyarınca hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, Sanık ile müdafiin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;
Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi Sağlık Kurulunca düzenlenen 09.02.2010 günlü raporda mağdureye hafif derecede mental retardasyon teşhisi konularak %50 engelli olduğunun bildirilmesi ve İstanbul Anadolu Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 17.12.2015 tarihli raporunda da mağduredeki zeka geriliğinin ruh bakımından kendisini savunmasına engel teşkil edecek nitelikte olduğunun belirtilmesi karşısında, mağdurenin Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevk edilerek suç tarihi itibariyle akıl hastalığı veya akıl zayıflığı olup olmadığı,
kendisine karşı işlenen eylemin ahlaki kötülüğünü idrak edip edemeyeceği, fiile karşı mukavemete muktedir olup olmadığı, bu durumunun beden veya ruh bakımından kendisini savunmasına mani olacak mahiyet ve derecede bulunup bulunmadığı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, akıl hastalığı veya zayıflığı varsa bunun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar ve kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı hususlarında açıklayıcı rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2016/11512, K. 2017/1560, 23 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama