Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/1229 K.2019/13332

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine dair ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanığa soruşturma evresinde re'sen tayin edilen müdafi Av. ...’ın görevinin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen iddianamenin mahkemece kabulüyle sona ermesi karşısında ardından sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın adı geçen müdafiye tebliğinin usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın 09.06.2015 tarihli dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde yapılmış temyiz başvurusu olarak kabulü ile bu hususta mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinde hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla bu suç ile bağlantılı şekilde işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuyla ilgili davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 12 ve 5271 sayılı CMK'nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,