Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/12366 K.2017/6173

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, mağdureyi rızası dışında kolundan tutarak arabaya bindirdiği mahkemece de kabul edildiği halde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir kullanmak suretiyle işlendiği gözetilerek sanığın TCK'nın 109/2. maddesi gereğince cezalandırılması yerine, aynı Kanunun 109/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini ve mağdurenin sanık tarafından kendiliğinden bırakılmadığı nazara alınmadan yazılı şekilde cezasında TCK'nın 110. maddesi uyarınca indirim yapılması,

5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından sonra denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması gerekirken, yazılı şekilde sanık hakkındaki hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesi,

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,