Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/12678 K.2020/2524

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, suça sürüklenen çocuğun cinsel organını vajinasına sokması neticesinde kanaması olduğunu iddia etmesine karşılık Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünde görevli uzmanca düzenlenen 28.02.2010 günlü raporda mağdurenin genital muayenesinde hymenın anüler yapıda olup, yırtık tespit edilmemesinden dolayı bakire olduğu ve labiamin usta hiperemi görüldüğü yönünde bilgi verilmesi,

suça sürüklenen çocuğun 29.11.2012 tarihli duruşmada ifadesinde cinsel organıyla sürtündüğünü belirtmesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, cinsel istismar eyleminin organ sokmak suretiyle gerçekleştirildiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle suça sürüklenen çocuğun cinsel organıyla mağdurenin vajinasına sürtünmesi eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,