Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/1293 K.2016/3059

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilip re’sen de temyize tâbi hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/2-3-4 maddeleri uyarınca hükmedilen 18 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 43/1. maddesi uyarınca ¼ oranında arttırım yapılarak bulunacak arttırım miktarının 103/6. maddenin uygulanması sonucu belirlenen cezaya eklenmesi suretiyle 24 yıl 6 ay hapis cezasına, 62. maddenin tatbikiyle de 20 yıl 5 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, 43/1. maddenin 103/6. madde ile belirlenen ceza üzerinden uygulanması sonucunda fazla ceza tayini,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan “25 yıl” ibaresinin çıkartılarak, yerine “24 yıl 6 ay” ibaresi, TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan “20 yıl 10 ay” ibaresinin çıkartılarak,