Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/1584 K.2019/9331

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.04.2019 tarihinde üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Olayın kalabalık bir alan olan metrobüste gerçekleşmiş olması, mağdurenin sadece dokunmadan bahsediyor olması, sanık savunması ve tüm dosya kapsamından sanığın mağdureye dokunmasının kasıtlı ve cinsel amaçla gerçekleştiğine dair yeterli delil bulunmadığı, mağdurenin metrobüsün kalabalık olmasından kaynaklanan temasları yanlış anlamış olma ve sanıkla tartışmadan sonra husumetin büyümüş olma ihtimalinin kuvvetle muhtemel olduğu kanaatiyle delil yetersizliği nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğinden kararın bozulmasına karar verilmesi kanaatiyle sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmıyorum.