Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/208 K.2016/2412

İlk derece mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelendi.

Sanığın istinabe yoluyla savunmasının alındığı 12.01.2015 tarihli celsede, adresini "... Bucağı, ...Mahallesi, Dış Kapı No:570, İç Kapı No:...Merkez/..." olarak bildirdiği, ancak yokluğunda verilen hükmün "... Bucağı, ...Bulvarı, ...Mahallesi, Dış Kapı No:570, İç Kapı No:6 Kepez/Antalya" adresine tebliğe çıkartıldığı, tebligatın "Adres yetersiz ve yanlış, ...Mahallesi, ...

Bucağı, ...Bulvarı yoktur" şerhi ile iade edilmesi üzerine mernis sisteminde kayıtlı olan adrese tebligat yapılmış ise de, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gereğince muhatabın bilinen son adresine usulüne uygun şekilde tebligat yapılmadığı anlaşılmakla, bu husus 5271 sayılı CMK'nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni olduğundan, 12.08.2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair Ek kararın kaldırılarak, sanığın temyizinin süresinde olduğunun kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak; Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,