KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2016/2109 E., 2016/3958 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Dosyada yer alan 06.02.2015 tarihli görgü ve tespit tutanağında, herhangi bir maddi zararın oluşmadığı bildirilen telefonun mağdur ...'e değil, mağdur ...'e ait olması karşısında tebliğnamede bu nedenle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
İddianamede suçun teşebbüs aşamasında kaldığı değerlendirilerek sanığa TCK'nın 151/1. maddesinden verilecek cezanın aynı Kanunun 35. maddesi ile indirilmesi talep edildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı olarak sanığa ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca tamamlanmış suçtan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2016/2109, K. 2016/3958, 19 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama