KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2016/2125 E., 2016/4934 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hüküm
- Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet
Karar Metni
367 kelime·2 dk okuma
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
20.06.1997 doğumlu, hafif düzeyde mental retarde olan mağdure ile babası müşteki Hüseyin'in kovuşturma evresinde beyanlarının alındığı 25.06.2015 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmadıklarını belirtmeleri karşısında, her ne kadar mağdure hakkında katılma kararı verilmiş ise de, hukuken geçerliliği olmayan bu durumun mağdure vekiline temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık müdafiin temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,
Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 109/1, 109/3-f, 109/5 ve 43/1. maddelerine göre belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden, aynı Kanunun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında, sonuç hapis cezasının 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 3 yıl 1 ay 20 gün olarak fazla belirlenmesi,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2016/2125, K. 2016/4934, 12 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama