Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/2134 K.2016/4410

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurlar vekillerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Kayden 15.11.2002 doğumlu olan mağdur ... ile 28.10.2004 doğumlu mağdur ...'e velayeten davaya katılan müşteki anne ... sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi karşısında yaşı küçük mağdurlara tayin edilen vekillerin hükümleri temyize hakları bulunmadığından, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafiin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanık hakkında atılı suçtan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesine göre mağdur sayısınca (iki kez) teşdiden belirlenen 3 yıl 6 ay hapis cezaları üzerinden aynı Kanunun 62/1. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapıldığında 2 yıl 11 ay yerine 2 yıl 7 ay 15 gün hapis cezalarına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, mahkemece kurulan ilk hükümlerin sadece sanık müdafiince temyiz edilmesi nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son. maddesine göre ceza miktarı itibariyle kazanılmış hak ilkesi gözetilerek sonuç cezaların 2 yıl 6 ay hapis olarak belirlenmesi karşısında, anılan hesap hatası ile 1412 sayılı CMUK'nın 326/son. maddesinin hükümlerde gösterilmemesi sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.