Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/2363 K.2016/3810

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre, olay günü sanığın, komşusu olmakla birlikte aralarında samimiyet bulunmayan ve okuluna gitmekte olan mağdurenin üzerine havanın yağmurlu olması nedeniyle şemsiye tutarak altına girmesini istediği, mağdurenin kabul etmemesi üzerine kolundan tutarak şemsiyenin altına çektiği, ardından bir kaç kez ısrarlı şekilde birlikte çay içmeyi teklif ettiği, bu şekilde bir süre yürüdükten sonra mağdurenin sanığın yanından ayrılmasıyla eylemin sonlandığı anlaşılmakla, sanığın mağdureye yönelik kolundan tutup şemsiyenin altına çekme eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği ve mevcut haliyle eylemin cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması,