Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/2702 K.2020/793

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen ceza nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafisi ile katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocukların tehdit ve zorlama ile mağdurla cinsel ilişkiye girdikleri olayda, suça sürüklenen çocuk ...’in direnci kırılan mağdur üzerinde diğer suça sürüklenen çocuk ...'la birlikle müşterek hakimiyet kurduktan sonra nitelikli cinsel istismar eylemlerini aynı mekanda birbirini takiben gerçekleştirdikleri ve her bir suça sürüklenen çocuğun bizzat işlediği eylemden ayrı olarak diğerinin eylemine de TCK’nın 37. maddesi anlamında katılması nedeniyle ... hakkında müsnet suçtan belirlenen temel cezanın zincirleme suça ilişkin aynı Kanunun 43. maddesi ile artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Suça sürüklenen çocuğun olay günü mağdura yönelik işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/3, 103/4. maddeleri gereğince belirlenen ceza 15 yılı geçse dahi, suçun sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın aynı Kanunun 49/1 ve 103/6. maddeleri uyarınca 20 yıla kadar artırılmasının mümkün bulunduğu nazara alınıp, söz konusu kanun maddeleri uyarınca hakkaniyet kuralları da gözetilerek uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken 103/6. maddesinin uygulama dışı bırakılması suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" şeklindeki aynı Kanunun 7/2. maddesi de gözetilerek lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ayrı ayrı olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,