Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/300 K.2016/2758

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararına, sanık müdafiin temyiz isteminin ise çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK'nın 103/4. maddesi uyarınca belirlenen yedi yıl dokuz ay hapis cezası, aynı Kanunun 43/1. maddesi ile 1/4 oranında arttırıldığında sekiz yıl onaltı ay onbeş gün yerine, dokuz yıl dört ay onbeş gün hapis cezası belirlenmiş ise de; sonuç ceza doğru olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamış, hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.