Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/3794 K.2016/4988

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi.

Mağdur vekilinin aşamalarda suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasını talep ettiğini beyan etmesine karşın 5271 sayılı CMK'nın 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de; aynı Kanunun 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, mağdur vekilinin mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu ve mağdurun katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdur ...'nin davaya katılan ve Av. ...'nin katılan mağdur vekili olarak katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 102/2, 102/3.a,d, 35 ve 31/3. maddeleri uyarınca hesaplanan 1 yıl 3 ay 22 gün hapis cezasından anılan Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda 1 yıl 1 ay 3 gün yerine, 10 ay 14 gün hapis cezasına ulaşılması ve bu sonuç cezanın da TCK'nın 50 ve 52. maddeleri gözetilerek adli para cezasına çevrilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.