Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/4010 K.2016/5466

İlk derece mahkemesince verilip re'sen de temyize tabi hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüş, sanığın öz kızına yönelik gerçekleştirdiği eylem nedeniyle hakkında TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre sanığın mağdureye yönelik son eylemini 2015 yılı Ocak ayında gerçekleştirdiği ve bu tarihte yürürlükte olan TCK'nın 103/1. maddesinin birinci cümlesinde düzenlenen çocuğun basit cinsel istismarı suçunun cezasının alt sınırının 8 yıl olduğu gözetilmeden alt sınırdan uzaklaşıldığı da belirtilmesine rağmen temel cezanın 6 yıl olarak tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından, TCK'nın 103/1-3c-4. maddeleri gereğince tayin edilen 13 yıl 6 ay hapis cezası aynı Kanunun 43/1. maddesince 1/2 oranında arttırılırken 19 yıl 15 ay yerine 20 yıl 3 ay olarak cezanın belirlenmesi ise yukarıda açıklanan nedenle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.