Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/414 K.2016/1783

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın, mağdurenin yattığı odaya giderek cinsel organı gözükecek şekilde iç çamaşırlarını aşağı indirdiği, yüzüstü yatmakta olan mağdurenin üzerine oturup boynundan öptüğü ve mağdurenin uyanarak bağırması üzerine eylemine son verdiği anlaşıldığından,

bu şekilde gerçekleştiği sabit olan eylemlerin ani ve kesik hareketler şeklinde olmayıp devamlılık arz eden nitelikte bulunması nedeniyle sarkıntılık düzeyini aştığı ve 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesi ile anılan Kanunla değişik TCK'nın 103/1. maddesinin birinci cümlesindeki çocuğun basit cinsel istismarı suçu kapsamında kaldığı dikkate alınarak lehe olan hükmün,

önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,