Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/4494 K.2020/4869

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamına göre, suç tarihinde mağdurenin evden habersiz şekilde ayrılmasını müteakip kayıp mağdureyi bularak geri getirmesi konusunda ailesi tarafından aranarak yardımcı olması istenen sanığın bu kapsamda yaptığı araştırma neticesinde ulaştığı mağdureye organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunarak alıkoyduğu iddia edilmiş ise de;

olay günü on dört yaşında bulunan mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, savunma, tanık anlatımları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay gecesi mağdureye nitelikli cinsel istismarda bulunduğuna dair cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden ise ailesinin verdiği izin doğrultusunda mağdureyi arayıp bulan sanığın,

o gece eve dönmek istemeyen mağdureyle birlikte araçta kalarak nezaret ettikten sonra ertesi sabah evine götürdüğü ve mevcut haliyle eylemde hukuka aykırılık unsurunun gerçekleşmemesinden dolayı müsnet suçun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,