Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/4720 K.2016/8631

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re’sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemelerde gözetilerek dosya incelendi. Katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyizinin şantaj suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanığın nitelikli cinsel istismar eylemlerini mağdure yedi-sekiz yaşlarında iken başlayıp 2006 yılına kadar devam ettirdiği.

2006 yılında mağdurenin ailesinin başka bir eve taşınması nedeniyle eylemlerine yaklaşık üç-dört yıl süreyle ara verdikten sonra 2010 yılında tekrar başlayıp 31.03.2012 tarihinden bir ay öncesine kadar sürdürdüğü anlaşıldığı halde, zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ikişer kez mahkûmiyetine hükmedilmesi yerine yazılı şekilde anılan suçlardan birer kez mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli,

29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.