Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/4827 K.2019/13013

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ile sanık haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanık ile suça sürüklenen çocuğun, olay günü mağdureye yönelik atılı suçu cebir ve tehditle işlediklerinin kabulüne ilişkin eylemlerin nelerden ibaret olduğunun kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi,

Sanık ile suça sürüklenen çocuk haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalarda cinsel ilişkinin gerçekleşmediğine yönelik beyanları ile tüm dosya içeriğine göre, sanığın olay günü mağdureyi boş bir inşaat alanına götürmesinin ardından yanında bulunan suça sürüklenen çocuğun tuttuğu mağdurenin anüsüne cinsel organını sokmaya çalıştığı ve eylemini tamamlamasına ciddi bir engel neden olmaksızın hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkanı bulunduğu halde mağdurenin isteği üzerine icra hareketlerine kendiliğinden son verdiği anlaşıldığından,

5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükümleri de nazara alındığında sanık ile suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten hükümler kurulması,