Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/5335 K.2020/4810

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

5237 sayılı TCK'nın “Fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz” şeklindeki 58/5. maddesi ile tekerrüre esas alınacak hükme konu suçun, fail tarafından on sekiz yaşından önce işlenmiş olması halinde, tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağına dair Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.06.2009 gün ve 2008/2-234 Esas, 2009/169 Karar sayılı ilamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/191 Esas,

2008/12 Karar sayılı ilamına konu suçu işlediği tarihte on beş-on sekiz yaş grubunda bulunmasından dolayı anılan mahkumiyet kaydının tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hükmedilen sonuç cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki hükümde yer alan “sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının TCK'nın 58/6-7. maddeleri uyarınca mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına” ilişkin bölümün karardan çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya kapsamına göre olay günü sanığın, zorla alıkoyduğu on beş yaşından küçük mağdurenin direnmesi üzerine tokat atması şeklindeki eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsurunu oluşturduğu ve bunun dışında çocuğun cinsel istismarı suçunun cebirle işlendiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK’nın 103/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezanın aynı Kanunun 103/4. maddesi ile artırılması,

5237 sayılı TCK'nın “Fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz” şeklindeki 58/5. maddesi ile tekerrüre esas alınacak hükme konu suçun, fail tarafından on sekiz yaşından önce işlenmiş olması halinde tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağına dair Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.06.2009 gün ve 2008/2-234 Esas, 2009/169 Karar sayılı ilamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/191 Esas,

2008/12 Karar sayılı ilamına konu suçu işlediği tarihte on beş-on sekiz yaş grubunda bulunmasından dolayı anılan mahkumiyet kaydının tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hükmedilen sonuç cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin duruşma ifadesinde yaşını bilen suça sürüklenen çocuğun olay anında kendisinin on beş yaşını bitirip bitirmediği hususunda bilgisi olmadığını belirtmesi, aşamalarda mağdurenin on beş yaşından büyük bilindiği yönündeki savunma ile bunu destekleyen tanık ...’in anlatımları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi,